اين سير در آسمانها نيز به همين منظور انجام گرفته است تا روح پر عظمت پيامبر ص در پرتو مشاهده آن آيات بينات ، عظمت بيشترى يابد ، و آمادگى فزونترى براى هدايت انسانها پيدا كند ، نه آن گونه كه كوته فكران مىپندارند كه پيامبر ص به معراج رفت تا خدا را ببيند ! ، به گمان اينكه خدا محلى در آسمانها دارد ! ! به هر حال پيامبر ص گرچه عظمت خدا را شناخته بود ، و از عظمت آفرينش او نيز آگاه بود ، « ولى شنيدن كى بود مانند ديدن » ! در آيات سوره نجم كه به دنباله اين سفر ، يعنى معراج در آسمانها اشاره مىكند نيز مىخوانيم لَقَدْ رَأى مِنْ آياتِ رَبِّه الْكُبْرى : « او در اين سفر آيات بزرگ پروردگارش را مشاهده كرد » . 7 - جمله « * ( بارَكْنا حَوْلَه ) * » بيانگر اين مطلب است كه مسجد الاقصى علاوه بر اينكه خود سرزمين مقدسى است اطراف آن نيز سرزمين مبارك و پر بركتى است و اين ممكن است اشاره به بركات ظاهرى آن بوده باشد ، چرا كه مىدانيم در منطقه اى سرسبز و خرم و مملو از درختان و آبهاى جارى و آباديها واقع شده است . و نيز ممكن است اشاره به بركات معنوى آن بوده باشد ، زيرا اين سرزمين مقدس در طول تاريخ كانون پيامبران بزرگ خدا ، و خاستگاه نور توحيد و خدا پرستى بوده است . 8 - جمله « * ( إِنَّه هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ ) * » همانگونه كه گفتيم اشاره به اين است كه بخشش اين موهبت به پيامبر ص بى حساب نبوده بلكه به خاطر شايستگيهايى بوده كه بر اثر گفتار و كردارش پيدا شد و خداوند از آن به خوبى آگاه بود . 9 - ضمنا كلمه « سبحان » دليلى است بر اينكه اين برنامه پيامبر ص خود نشانه اى بر پاك و منزه بودن خداوند از هر عيب و نقص است . 10 - كلمه « من » در « * ( مِنْ آياتِنا ) * » نشان مىدهد كه آيات عظمت خداوند